RSS

THE END

Zoals je hieronder kunt zien, is de laatste weblog post op MarcelZweedijk.nl geweest op 25 oktober 2011. Als je even snel meerekent is dat inmiddels bijna een jaar geleden. In dit jaar is er zoveel ontwikkeling geweest rondom mijn persoon en mijn werkgerelateerde leven, dat de inhoud (en design) van dit weblog niet meer representatief is. Om die reden heb ik besloten www.marcelzweedijk.nl te gaan veranderen.

Inmiddels ben ik eigenaar van het internetbureau Moodles (voorheen MZ Media; check www.moodles.nl!) en is er veel veranderd. Laatste jaar zijn er in mijn leven veel ontwikkelingen geweest. Van einzelganger (lees: ZZP’er) in de webdesignwereld, ben ik nu bestuurder, alias Opper-Moodle, van een team van zes getalenteerde en fijne jongens op ons prachtige hoofdkwartier in Rotterdam. Hieromheen heb ik een kring van freelancers (zoals Roy Korpel) opgebouwd, die de beste zijn in hun vak en waarmee ik de eer heb samen te mogen werken aan diverse mooie online (en cross-mediaal met stukjes offline) media projecten.

Wat er precies gaat gebeuren met MarcelZweedijk.nl weet ik nog niet. Wellicht een wat zakelijker weblog, gericht op een bepaalde niche binnen de online media. Of een ander tof idee wat ik heb, is om er een sandbox van te maken om mijn creatieve experimenten te tonen aan de wereld (vette 3D modellen, toffe webdesign effecten, tutorials, kennisdeling, Social Media tricks, etcetera). Of dan toch maar een one-page-design met teksten en afbeeldingen die vertellen wat me op dat moment bezig houdt; een soort online uitlaatklep. Of een hobby-webshop met vette geïmporteerde gadget producten? Of, of, of … zoveel leuke en mooie ideeën , maar ‘focus’ is de sleutel die ik nog niet heb gesmeden voor MZ.nl. Dus we laten de oude content voorlopig nog heel even staan. Gewoon, omdat ik het af en toe wel leuk vind om eens terug te kijken en te lezen naar mijn ‘oude ik’.

Ik weet het nog niet. Maar ik ga jullie wel op de hoogte houden. Hier, maar vooral via mijn Social Media kanalen. Want Social Media, daar sta ik nog steeds achter: Social Media werkt ;-) .

Voor nu: Tot snel!

Groeten,
Marcel Zweedijk

>> www.moodles.nl <<

The End: MarcelZweedijk.nl


MarcelZweedijk.nl is een prijzenactie gestart op MZ Media, speciaal voor jullie. Breng een nieuwe website klant aan en krijg voor 100 euro aan prijzen! Lees snel door om te zien wat je kunt krijgen en hoe!

Ik ben me er goed van bewust dat goede mond-tot-mond reclame één van de meest belangrijke factoren is voor de groei van een organisatie. Zo is het ook bij mijn webdesign bureau MZ Media. Wij hebben veel te danken aan onze tevreden klanten, die als blijk van waardering in hun eigen netwerk laten merken dat ze blij zijn met MZ Media als internetpartner. Nu willen wij graag iets terugdoen daarvoor!

Omdat wij graag iets terug willen doen voor deze mond-tot-mond reclame die jullie voor ons verzorgen, is vanaf heden de MZ Media ‘Voor wat hoort wat’ actie ingegaan.

Dit houdt in dat je bij elke website klant die je bij ons aanbrengt voor 100 euro aan kado’s mag uitkiezen! No strings attached en aan huis bezorgd! Whoop-whoop!

(*fluistert* bij het aanbrengen van meerdere klanten, maak je daarbij nog kans op grotere prijzen, zoals: ‘weekendje Parijs’, ‘iPad’, ‘dagje uit’… of geef zelf aan wat je graag wilt hebben!).

Heb je een mogelijke klant? Type en verzend dan jouw potentiële opdracht op het contactformulier van de actie (klik daarvoor hier), met daarbij jouw gegevens en die van de klant (in ieder geval naam, email en telefoonnummer). Als deze potentiële klant dan daadwerkelijk een website bij MZ Media afneemt, dan mag je bij akkoord opdracht direct jouw kado uitkiezen. Je kunt kiezen uit:MarcelZweedijk.nl geeft 100 euro weg op MZ Media

  • Geurtjes (parfum, eau de toilette, etc.) twv 100 euro
  • Kleding (bij een winkel naar keuze) twv 100 euro
  • Likeur (of een wijnproeverij) twv 100 euro
  • MZ Media tegoedbon twv 100 euro
  • Steun een goed doel (naar keuze) voor 100 euro
  • Of heb je liever harde cash? Dat is mogelijk voor fanatieke ambassadeurs die meer dan 3 klanten hebben aangebracht…

 

Doe mee aan de MarcelZweedijk.nl – MZ Media ‘Voor wat hoort wat’ – actie en verzamel ze allemaal! ;-)
>> Kijk snel op http://www.mzmedia.nl en help ons groeien!


Beste lezers,

Het is al enige tijd stil op www.marcelzweedijk.nl. Mijn welgemeende excuses hiervoor. Mijn bedrijf MZ Media is net verhuisd naar een prachtig pand in Rotterdam. Daarnaast stromen de opdrachten steeds sneller binnen, dus minder tijd genomen om te bloggen. Maarrrrr… ik zou geen Social Media coach en webdesigner zijn, als ik mezelf er niet toezet om het weblog bij te houden, aangezien een weblog natuurlijk een uitstekend instrument is om je te profileren in de zoekmachines.

Dus beste lezers, tot snel…

MZ Media website laten maken
Wil je ook meer weten over het effect van weblogs op de vindbaarheid binnen zoekmachines? Mail mij dan naar marcel@mzmedia.nl en ontvang gratis tips!


Hieronder een prachtige infographic van www.businessweek.com.

Wat doen mensen nou eigenlijk op Social Media?

Slecht te lezen? Klik HIER voor de vergrote versie.


Dit is zo’n typisch iets wat qua onderwerp niet in de context van deze weblog past, maar ach… think out-of-the-box ;-)

 


Ook voor spoedjes draaien wij onze hand niet om met dit flyerdesign voor de Jenaplan Open Dag:

 

Spoedflyer Jenaplan Open Dag


Druk op play en luister naar de weledele heer Professor Puppet ;-)

 


Briljante cartoon van de PingWings, haha! Kijk snel en volg ze op hun FanPage: http://www.facebook.com/dePingWings?ref=ts

 

PingWings: geld verdienen met personal branding

 

Met dank aan top-tekenaar Roy Korpel – check snel zijn prachtige website http://www.roykorpel.nl!


Flyer design salsa feest utrecht

 

Ben je ook op zoek naar een flyer designer? Klik dan hierboven op de knop ‘Huur mij in…’ en bekijk de mogelijkheden! 100% tevredenheidsgarantie: no cure-no-pay!


MZ Media is een feit!


Voor al jouw websites, webapplicaties, social media en grafisch ontwerp!
Website coming soon!


Vrijgezellenfeest flyers maken Rotterdam / Ridderkerk

design door MZ Media / MarcelZweedijk.com


Vroeger

 

Vroeger…, toen 4 nog 6 was.
Vroeger…, toen Commodore 64 de bom was.
Vroeger…, toen Leisure Suit Larry 1 mijn held was.
Vroeger…, toen je van je ouders op je kop kreeg, omdat je ‘te lang had ge-MSNt’.
Vroeger…, toen je nog helemaal los ging op Sound Blaster 16-bit ‘muziek’.
Vroeger…, toen Duckhunt nog vrijetijdsbesteding nummer 1 was.
Vroeger…, toen het enige nummer wat in je hoofd bleef hangen, die van Tetris was.
Vroeger…, toen je niet vanaf je bank kon gamen, omdat het draad te kort was.
Vroeger…, toen de veters nog in je schoenen zaten in plaats van in je reet.
Vroeger…, toen de vibrators nog op diesel liepen.
Vroeger…, toen een barcode nog normen en waarden in de kroeg waren.
Vroeger…, toen online gamen nog een LAN party op zolder was.
Vroeger…, toen er nog mobieltjes met draaischijven waren.
Vroeger…, toen er nog zwart-wit plasma tv’s waren.
Vroeger…, toen je je vrouw nog gewoon serieus kon nemen.
Vroeger…, toen je nog een aanhangwagen moest meenemen om je laptop op te halen.
Vroeger…, toen je KPN SWING nog vet cool was.
Vroeger…, toen je van je Informatica leraar nog gewoon een beurt kon krijgen.
Vroeger…, toen vroeger nog nu was.
Vroeger…, toen PINGEN nog gewoon met stoepkrijt op iemands schuur tekenen was.
Vroeger…, toen je kon mee-neuriën met het geluid van je inbel-modem.
 

Zoals het vroeger was, zo is het nooit geweest.

 


Auteur gastblog: Derek Otte (www.derekotte.nl)
(noot redactie: Derek Otte, schrijftalent pur sang ;als dit geen pro-schrijver in wording is, dan eet de redactie van MarcelZweedijk.nl zijn schoen op)

Ik hield heel veel van mijn KPN Swing. Echt. Van mijn eerste, even zwart- als zuurverdiende, guldens kocht ik er zeker tweewekelijks beltegoed voor. Dat moest wel. Ik was namelijk een populaire jongen, bij mijn moeder. Want die belde ik toch wel het meest. Op een sporadisch sms’je naar een telefoonnummer wat ik via CU2 of PP2G geregeld had na, deed ik niet veel met mijn mobiele telefoon. Vandaar dat ik het al snel tijd vond om over te stappen naar een Samsung. En wat voor eentje. De Samsung R200 mensen. De mooiste telefoon die ik ooit gehad heb. Voor zover ik dat met een serieus gezicht kan zeggen.

Van nature ben ik namelijk iemand die een bloedhekel heeft aan apparatuur. Ik weet niet. Ik voel al die technische snufjes nooit zo. Ik had vroeger een pak stiften en een voetbal in plaats van een Sega en een Super Nintendo en ik denk dat het daar al helemaal mis is gegaan. Ik ben ouderwets. Ik heb geleerd dat je spullen alleen aanschaft als ze noodzakelijk zijn en je leven vergemakkelijken. Ik heb geleerd dat spullen in dienst van de mens staan, in plaats van andersom. Ik zie dan ook al jaren met lede ogen toe hoe mensen zich in toenemende mate totaal afgesloten van de buitenwereld voortbewegen in de openbare ruimte. Verdwaald in hun telefoontjes, die meer dan eens met hun handen vergroeid lijken. Niks voor mij, dat slavengedrag. Vandaar dat ik een dik jaar geleden besloot om een BlackBerry aan te schaffen.

De mobiele revolutie

"Ik zie dan ook al jaren met lede ogen toe hoe mensen zich in toenemende mate totaal afgesloten van de buitenwereld voortbewegen in de openbare ruimte."

Ik weet het niet, ik wilde ook connected zijn. Het nog zo af en toe normaal sprekende (in plaats van constant pingende) gedeelte van mijn sociale omgeving verplichtte mij er min of meer toe. Ik ben gezwicht onder peer pressure, ik wil het best bekennen. Schijnt trouwens binnenkort Apple pressure te gaan heten, peer pressure. Maar dat terzijde. Er is niet zoveel mis met het aanschaffen van een BlackBerry alleen. Tot het moment dat vrienden je adviseren om actief te gaan pingen. En je e-mailaccounts te synchroniseren met je telefoon. En zelfs tot het moment dat je gehoor geeft aan dat soort tips, valt alles nog wel mee.

Het gedonder begint pas, als je een opeens hernia krijgt. Dat overkwam mij nu, iets meer dan een jaar geleden van tijd. In de zeeën van bedtijd die ik gratis bij deze aandoening kreeg, heb ik rigoureuze keuzes gemaakt. Van nature heb ik een bloedhekel aan plaatsen op het internet, waar je oude bekenden tegenkomt die niet voor niets oude bekenden zijn. Ik zit helemaal niet te wachten op mensen die zich middels quotes en links veel wijzer voordoen dan ze in werkelijkheid zijn. Ik geef eigenlijk helemaal niets om andermans geweldige vakantiefoto’s en verslagen van supermegahippe feestjes. Laat staan dat ik mijn eigen onzin met familie, vrienden en een heleboel vage kennissen wil delen. De eerste twee spreek ik toch wel, de laatste groep gun ik het niet. Vandaar dat ik een jaar geleden heb besloten om een Facebook-account aan te maken.

Nog steeds is er niet zoveel mis met bovenstaande stappen. Echt niet. Natuurlijk, achteraf had ik Facebook misschien beter niet kunnen synchroniseren met m’n Black Berry. Als je onderhand al als volleerd pingert door het leven gaat is het installeren van welke social media applicatie dan ook, gewoon funest voor je batterij. Toch miste er volgens mijn fysieke social network nog iets op de BB. Een goede vriend van mij sprak over een simpel stukje techniek, waar mensen om de zoveel minuten iets interessants mee het internet op kunnen gooien. Het zou ideaal voor mij zijn.

Hij sprak over mensen die hetzelfde zouden zijn als ik, of juist totaal verschillend. Over mensen in Eindhoven die melden wat ze als ontbijt nuttigen. Over Amsterdammers die soms echt wel hele wijze dingen kunnen zeggen. Over internationale celebrities en Bekende Nederlanders. Over oneliners, tegelwijsheden en andere dingen waar ik van nature een bloedhekel aan heb. Vandaar dat ik op mijn telefoon geïnstalleerd heb, waar hij over sprak. Ik ben gaan Twitteren. Een gouden greep.

Als je door de minderjarige internetgangsters, ranzige sekstweets, groteske doodsbedreigingen en anonieme extreem-rechtse helden heen kijkt, is Twitter het leukste stukje techniek dat de afgelopen jaren op mijn pad is gekomen. Natuurlijk, het programma opent soms deuren die ik liever gesloten zou zien (typ ‘kanker’ maar eens in als zoekwoord, of neem eens een kijkje op de account van @doodsbedreiging), maar echt: ik snap de kracht. Ik ben verslaafd. Verslaafd geraakt. Per ongeluk. Zoals alles in mijn leven op het gebied van de techniek niet echt expres gebeurd is.

Twitter verslaafd

Ik vind Twitter echt gewoon leuk. Ik heb er in het afgelopen jaar ontzettend toffe, inspirerende mensen leren kennen. Ik schijn zelfs fans te hebben, heus. Vanuit elke plaats in de wereld, heb ik de wereld binnen handbereik. Voor een nieuwsgierig mensenmens als ik ben, is Twitter een zegen. Niet alleen sociaal, maar ook zakelijk is het medium voor mij een ware uitkomst. Als schrijver val of sta je eigenlijk met bereik. En het olievlek-effect dat Twitter kan hebben, is groot. Heel groot. En daar vaar ik wel bij. Echt waar, als ik de founding father van Twitter ooit mag ontmoeten, krijgt ie een boks van me. Een welgemeende power.

In 140 tekens deel ik grappen, grollen, lief, leed, dit, dat, zus en zo met mensen die ik vaak niet eens in het echt gezien heb. Ze lachen, waarderen, reageren en leveren kritiek. Ik leer van ze, zijn inspireren mij. Soms zeggen ze dat het andersom ook zo is. En dat maakt gelukkig. Ik tweet graag en veel en ik moedig iedereen aan om hetzelfde te doen. Er gaat een wereld voor je open. Kniesoren zeggen dat fervent Twitteraars geen leven hebben. Die mensen snappen het gewoon niet. Als je het goed aanpakt en openstaat voor verschillende mensen, is Twitter juist de mooiste (en misschien wel de enige échte) digitale aanvulling op het leven.

>> Kijk voor meer genadeloze en fantastische verhalen, columns en geniale one-liners op http://www.derekotte.nl of laat hem voor eigen plezier jouw Twitter timeline spammen op http://twitter.com/ADHDerek

Derek Otte - www.derekotte.nl


Facebook voor journalisten~ gastblog van: Brenda Stoter (freelance journaliste, o.a. bekend van artikelen in de AD)

Als ik ’s ochtends opsta, zet ik direct mijn computer aan. Terwijl ik luister naar de stem van Jan de Hoop op RTL 4, surf ik direct naar Facebook. Ik check mijn timeline, lees nieuwe berichten en kijk of ik nog nieuwe evenementuitnodigingen heb. Als Facebook het op de één of andere manier niet doet, word ik gek. Ik check mijn verbinding honderd keer, probeer op mijn Iphone de timetable te bereiken en ben nog net niet in staat om een helpforum te bezoeken.

Mijn obsessie heeft niets met een verslaving te maken. Geloof mij, ik kan prima zonder het fenomeen Facebook. Helaas geldt dit alleen voor de schaarse momenten dat ik niet in Nederland ben. En toch moet ik toegeven dat ik zelfs dan altijd wanhopig op zoek ben naar een wireless internetverbinding. Er is alleen één groot verschil tussen mij en de ‘gewone verslaafden’. Ik gebruik Facebook voor mijn werk.

De mogelijkheden van de meest geweldige uitvinding ooit werden pas duidelijk toen ik stage liep voor het AD Rotterdams Dagblad. Tijdens mijn eerste stapjes op het journalistieke pad kwam ik erachter dat het handig is om een netwerk te hebben. Ik bleek een goudmijn in mijn bezit te hebben. En het mooie is dat ik er zelf niets voor heb hoeven doen. Mijn 602 vrienden heb ik ongemerkt bij elkaar gespaard, alsof het Airmiles waren. Dat deze 602 vrienden allemaal een andere afkomst hadden en uit alle lagen van de bevolking kwamen, bleek handig te zijn. Turken, Marokkanen, Ghanezen, Chinezen, Antillianen of Surinamers; ze staan allemaal in mijn vriendenlijst. Ondernemers, werkelozen, studenten of kunstenaars; met een simpele druk op de knop heb ik ze zo gevonden.

Deze ingeving kwam op een mooie zomerdag. Terwijl ik zat weg te dommelen tijdens de ochtendvergadering op de redactie van het AD Rotterdams Dagblad, vroeg de chef of iemand nog een stel Kaapverdianen kende voor een verhaaltje over het WK. Ze keek specifiek naar mij. ,,Die ken ik wel,’’ zei ik voorzichtig. ,,Zal ik het anders even een oproepje op Facebook plaatsen?’’ Mijn chef knikte instemmend. Drie kwartier na plaatsing kreeg ik een reactie. Ik maakte een afspraak, liet een fotograaf komen en de volgende dag werd het artikel geplaatst. Het stuk ging over Kaapverdianen die fan waren van het Braziliaanse voetbalteam. Een unieke invalshoek.

Facebook You Like This button

Natuurlijk bleef het niet bij oproepjes. Steeds vaker checkte ik mijn timeline en mijn evenementuitnodigingen. Altijd op zoek naar leuke ideeën voor de krant. Steeds vaker kreeg ik positieve reacties en plaatsten ze mijn stukken. Een leuke bijkomstigheid, vooral omdat ik na mijn stage als freelancer aan de slag kon. Toen ik daarnaast ook de kracht van Twitter ontdekte, was het hek helemaal van de dam. Al snel bleek dat alles via social media te achterhalen is. Toen ik een Harry Potterfan zocht, vond ik deze op Twitter. Toen ik een Ghanees zocht, plaatste ik een oproep. Toen ik een artikel over danser Gianinni Semedo Moreira van So You Think You Can Dance wou schrijven, stuurde ik hem een privébericht. Al deze zoektochten hadden succes. En het mooie is dat iedereen altijd reageert, mede door de smartphones. Iedereen is altijd en overal bereikbaar.

Wat ik helemaal geweldig vind, is dat ik regelmatig nieuwe opdrachten binnensleep via het internet. Toen ik laatst een oproepje op Facebook plaatste, kreeg ik een reactie van een kennis. Zijn bedrijf zocht nog een tekstschrijver voor het redigeren van een handleiding. En toen ik op Twitter een oproepje plaatste, kreeg ik het aanbod om persberichten te schrijven. Bovendien staat de timeline van Twitter ook regelmatig vol met vacatures en opdrachten, waar ik soms op reageer. Twitter blijkt ook een goudmijn voor actuele gebeurtenissen te zijn. Is er een ongeluk gebeurd? Reken er maar op dat het binnen vijf minuten op Twitter terug te vinden is. Toen ik een webdesigner zocht, reageerde Marcel Zweedijk op mijn oproepje. Sinds ik mijn eigen website heb, krijg ik regelmatig leuke reacties van Twitteraars die me niet eens kennen. Dat vind ik mooi.

Facebook foto blunder

Natuurlijk zijn er ook een aantal nadelen. Ik gebruik mijn Facebook account ook om het contact met mijn vrienden te onderhouden. Af en toe duiken en wazige foto’s op waar ik feestend opsta. Met een biertje in de hand dansend in een club, dat idee.  Ook worden er wel eens foto’s van mij in een bikini getagd. Wanneer ik lijk op een walvis, ben ik daar niet zo blij mee.  Gelukkig heeft Facebook daar een oplossing voor gevonden;  je kunt de getagde foto’s ook uitschakelen. Nu moet ik bekennen dat ik niet zo moeilijk ben, mensen mogen best weten dat ik af en toe uitga of op vakantie ga. Dat maakt me alleen maar menselijker, wat voor een journalist ook een belangrijke eigenschap is. Maar er zijn wel grenzen. Persoonlijke of verdrietige gebeurtenissen plaats ik niet. En wanneer vrienden een afspraak met me willen maken, moeten ze me bellen. Mijn 602 online vrienden hoeven tenslotte niet alles van me te weten. Andersom wel. Graag zelfs.


~ kijk voor meer verhalen van journaliste Brenda Stoter op www.brendastoter.nl


19:52 uur – Inmiddels zit ik 1 uur en 12 minuten voor me uit te staren. Mijn gedachten dwalen langzaam af. Af en toe schrik ik wakker van een verschrikkelijk irritant ‘boink’-achtig geluid, die me duidelijk wil maken dat iemand op de Facebook Chat tegen me aan het praten is… nog steeds. Mijn weblog invoerscherm is leeg. Ik heb een ‘Writer’s Block’.

Soms mag je best iemand om hulp vragen, als je als schrijver/blogger/muziekmaker niet meer weet waarover je het moet hebben. Dit is dan ook meteen mijn enige toevoeging en tip 1 voor dit artikel. Ik laat mijn schrijversblokkade opvullen door Chris Pirillo (bron: YouTube).

Chris, steek van wal! 10 tips tegen een Writer’s Block:

Heb jij nog goede tips tegen een schrijversblok, die je mist in deze video? Laat dan jouw tip(s) achter in de reacties onder dit artikel!

Noot: dit artikel is vrij te kopiëren en te plaatsen met vermelding van bron